• ۲۲ خرداد ۱۳۸۹ | شعر | ۳ نظر

    .

    این نفس های مرگ بار

    آه

    خوابم میآید

    مرگ مگر چه بود که ترس نه، که اندهی بی پایان داشت؟!

    .

    هر روز

    بی شکّ مرگ ستاره ها برخاسته ایم

    .

    و به امید

    پر شکّ هست شدن هزارانشان امشب . . .

    .

    • Digg
    • del.icio.us
    • Facebook
    • email2friend
    • Print this article!
    • Technorati