.

اوه آقا،

. . . . . . دلتان را چگونه مال خودم کنم؟

.

. . . .آقا،

. . . . . . به چه،

. . . . . . . . . . . . می دهیش به من آیا ؟

.

.

.

اما

کدامین خیال است که نیم شب ها مرا از خواب، تا پای پنجره می کشد

تا دنبال ماه بگردم

به نرده ها زل بزنم

نیم- تاریکِ شب را کمی نگاه کنم

یا خسته، بی نتیجه، باز، زیر پتو بخزم

.

چه کسی فکر می کرد که لذت درد را با تو حس کنم

و روزی هزار بار

از آرزوی درد بر خود بلرزم . .

.

آه

آرزوی شیرینم

من را هزار باره بخوانی کاش

.

دیرگاهیست

. . . . . . . که بی بوی خیال تو در خواب گم شدم . . .

.

.

با چشم هایت مرا نوازش می کنی

با نگاهت عشق بازی می کنم

مرا نگاه کن .

.

با چشم هایم شکنجه ات خواهم کرد

و تو زیر نگاه من

از درد

خواهی مُرد . .

.

نگاهم کن

روی تنت سربازانِ نگاهم رژه می روند

.

آری

در فرصت مناسب

نگاهِ گاه گریزانت را

اعدام خواهم کرد . .

.

اما

حالا

تو را به خدا

فقط

نگاهم کن

.

.

رودی را گریسته ام

. . . . . . شب های متوالی

آقا

. . . آب زلال چشمه نمی خواهید؟

.

دشتم،

. . . . . . سبزِ سبز

آقا

. . . گردش میان سبزه زار نمی خواهید؟

.

هوام من

. . . . . . باز دمِ نفس های مضطربت

جانم را چطور

. . . . . . آقا

. . . . . . . . . . . . جانم را نمی خواهید؟

.

.

سکۀ چشمهات را

.  .  .  .  .  .  .  . میان قلک نگاه من بجوی

.

برق نگاه من نیست این:

.  .  .  .  .  .  .  .  .  .  .  . طلای چشمهای توست

.