درخت کوچک از درختهای اطراف که سر به آسمان کشیده بودند پرسید :
پرستوها را می بینید ؟
آنها کجایند ؟
آنها را می بینید آیا ؟
و درختهای بزرگ ، بدون حتی یک نیم نگاه ، خاموش ماندند .
درخت کوچک گریست .
شبنم برگهایش سُرید و اُفتاد .
چشمان گریانش ، حرکت قطره را دنبال کرد :
بر یکی از شاخه هایش ، پرستوی کوچکی لانه کرده بود . . .
بهار شده
گویی آغاز خلقت است
- مثل سال های پیش -
بهار شده و ما مثل سال گذشته
خانه مان را تمیز کرده ایم
بهار شده
باز ،
آجیل و سبزه و گل
باز ،
شمشادهای جوان
باز ،
شکوفه های درختان
باز ،
خنده و جشن و شادمانی
باز ،
صحبت از خوبی و مهربانی
بهار شده
پنجره ها را شسته ایم
فرش ها چه برق می زنند
روی میز ،
شیرینی مهمانی مان
گاه گاه
چشمکی می زند
بهار شده و من به یاد کلاغ ها و پاییزم
بهار آمده
مثل یک دروغ
بهار آمده
اما
من در اتاق ،
برگ های خشک را به دیوار آویخته ام
بهار آمده
اما
من از ترس تنفس بوی گل بهار
پنجره ها را خوب ،
بسته ام
بهار آمده
میهمان داریم
لیک
من گوشه ی اتاق ، آرام نشسته ام
بهار آمده در بیرون
باری
در گوشه ی دنج ذهن من اما
خزان زرد و زمستانست . . .
ایده جدیدی برای عشقبازی نداری ؟
یا حرف تازه ای برای گفتن ؟
یا حداقل لباس تازه ای نمی پوشی؟
تیک
تاک
تیک
تاک
همیشه همین قدر منظم ، دقیق ، بی تغییر
آه یادم آمد
گاهی توک !
و این نهایت یک تغییر بزرگ است
ما را به شادی و خوشی چه ؟
من را ببخش عزیز دلم
همواره کافی و بس بی معنی اند
من بیشتر می خواهم
بیشتر
بیشتر
