.
این نفس های مرگ بار
آه
خوابم میآید
مرگ مگر چه بود که ترس نه، که اندهی بی پایان داشت؟!
.
هر روز
بی شکّ مرگ ستاره ها برخاسته ایم
.
و به امید
پر شکّ هست شدن هزارانشان امشب . . .
.
.
این نفس های مرگ بار
آه
خوابم میآید
مرگ مگر چه بود که ترس نه، که اندهی بی پایان داشت؟!
.
هر روز
بی شکّ مرگ ستاره ها برخاسته ایم
.
و به امید
پر شکّ هست شدن هزارانشان امشب . . .
.
نوشته شده توسط admin در ۱۰:۳۱ ب.ظ





۱۴ تیر, ۱۳۸۹ در ۱:۱۸ ب.ظ
خدایا چجوری میشه شعر گفت
حتا تلخ
۱۶ تیر, ۱۳۸۹ در ۱۱:۰۶ ب.ظ
:)
۲۷ تیر, ۱۳۸۹ در ۱۲:۳۵ ب.ظ
خواهش می کنم
خودمم خوشحال میشک میام اینجا