.
موهایم فِر خورده لای دست و پای مرد
همچو پیچکی، رونده ای . .
.
حسرتا
.
مرد بی تفاوت است
با خشونتی غریب می رود
.
تابِ طره ها چونانِ هیبتش به جاست . .
.
آه، مرد
رفتنت
بسی ز مردنت مقابلم . . !
آخرین پستها
موضوعات
آرشیو
- آذر ۱۳۹۰
- آبان ۱۳۹۰
- تیر ۱۳۹۰
- خرداد ۱۳۹۰
- اردیبهشت ۱۳۹۰
- فروردین ۱۳۹۰
- اسفند ۱۳۸۹
- آذر ۱۳۸۹
- آبان ۱۳۸۹
- شهریور ۱۳۸۹
- مرداد ۱۳۸۹
- تیر ۱۳۸۹
- خرداد ۱۳۸۹
- فروردین ۱۳۸۹
- اسفند ۱۳۸۸
- بهمن ۱۳۸۸
- دی ۱۳۸۸
- آذر ۱۳۸۸
- آبان ۱۳۸۸
- مهر ۱۳۸۸
- شهریور ۱۳۸۸
- مرداد ۱۳۸۸
- تیر ۱۳۸۸
- خرداد ۱۳۸۸
- اردیبهشت ۱۳۸۸
- فروردین ۱۳۸۸
- اسفند ۱۳۸۷
- بهمن ۱۳۸۷
- دی ۱۳۸۷
- آذر ۱۳۸۷
- آبان ۱۳۸۷
- مهر ۱۳۸۷
- شهریور ۱۳۸۷
- مرداد ۱۳۸۷
- اردیبهشت ۱۳۸۷
- فروردین ۱۳۸۷
- اسفند ۱۳۸۶
- بهمن ۱۳۸۶
- دی ۱۳۸۶
- آذر ۱۳۸۶
- آبان ۱۳۸۶
- مهر ۱۳۸۶
- خرداد ۱۳۸۶
- اردیبهشت ۱۳۸۶
- فروردین ۱۳۸۶
- اسفند ۱۳۸۵
- بهمن ۱۳۸۵
۱۱ خرداد, ۱۳۸۹ در ۲:۴۶ ق.ظ
beautiful
I like it
تابِ طره ها چونانِ هیبتش به جاست . .
۱۱ خرداد, ۱۳۸۹ در ۱۲:۳۰ ب.ظ
معشوق من با آن تن برهنه بی شرم بر ساق های نیرومندش چون مرگ ایستاد…
۱۹ خرداد, ۱۳۸۹ در ۸:۰۳ ق.ظ
مردهای بی تفاوت به طره ی پیچیده لای دست و پاشون مرد نیستن دیوارن
سلام