.
ای درد
چرا صدای مرگ می دهی؟
.
.
بر جای بوسه دانه های سپید :
. . . . علف های هرزه
.
این عشق که بر دیوار اتاقتان قاب شده
. . . . . پس چیست؟
.
.
کرد امواج ناخوشی خواهد آواره مرد را خاموش
.
دامن کشان
. . به پای زمین
. . . چرخیده ایم . . .
.
آخرین پستها
موضوعات
آرشیو
- آذر ۱۳۹۰
- آبان ۱۳۹۰
- تیر ۱۳۹۰
- خرداد ۱۳۹۰
- اردیبهشت ۱۳۹۰
- فروردین ۱۳۹۰
- اسفند ۱۳۸۹
- آذر ۱۳۸۹
- آبان ۱۳۸۹
- شهریور ۱۳۸۹
- مرداد ۱۳۸۹
- تیر ۱۳۸۹
- خرداد ۱۳۸۹
- فروردین ۱۳۸۹
- اسفند ۱۳۸۸
- بهمن ۱۳۸۸
- دی ۱۳۸۸
- آذر ۱۳۸۸
- آبان ۱۳۸۸
- مهر ۱۳۸۸
- شهریور ۱۳۸۸
- مرداد ۱۳۸۸
- تیر ۱۳۸۸
- خرداد ۱۳۸۸
- اردیبهشت ۱۳۸۸
- فروردین ۱۳۸۸
- اسفند ۱۳۸۷
- بهمن ۱۳۸۷
- دی ۱۳۸۷
- آذر ۱۳۸۷
- آبان ۱۳۸۷
- مهر ۱۳۸۷
- شهریور ۱۳۸۷
- مرداد ۱۳۸۷
- اردیبهشت ۱۳۸۷
- فروردین ۱۳۸۷
- اسفند ۱۳۸۶
- بهمن ۱۳۸۶
- دی ۱۳۸۶
- آذر ۱۳۸۶
- آبان ۱۳۸۶
- مهر ۱۳۸۶
- خرداد ۱۳۸۶
- اردیبهشت ۱۳۸۶
- فروردین ۱۳۸۶
- اسفند ۱۳۸۵
- بهمن ۱۳۸۵
۳۰ دی, ۱۳۸۸ در ۱۱:۳۴ ب.ظ
تجربه جالبیه…شاید به خاطر استرس دم پرواز نمی تونم تمرکز کنم رو مفهوم شعرت…نمی دونم…اما خیلی راز گونه شده…با اینهمه تجربه تازه ات تو واژه پردازی برام جذاب بود…
.
.
دلم تنگ شده بود واسه اینجا
۳۰ دی, ۱۳۸۸ در ۱۱:۴۴ ب.ظ
منم امین…
منم دلم تنگ شده
۲ بهمن, ۱۳۸۸ در ۱۲:۵۷ ق.ظ
سلام
تو رو جون هر کی دوس داری یکم از مرگ و غم و شکستن و نابودی تیرگی و این صحبتا بیا بیرون. می دونم البته که حق داری و داریم که اینجوری باشیم. اما حقمون هم هست که شاد باشیم.
:)
۲ بهمن, ۱۳۸۸ در ۶:۴۵ ب.ظ
خیلی سخته برام.. راحت نمی توان شدن از فکرهای دیوانه نیکی
اما
حقمون هم هست که شاد باشیم
:۰)