.

نمی شکنم

می دانی؟

عروسک های پارچه ای سبز، نمی شکنند

.

.

بیچاره دست نوشته کوچکم میان هزار برگه سبز کوچک درون صندوق

.

نمی شکنم

آخر

عروسک های پارچه ای که نمی شکنند . .

.

.

سبز را و سیاه را به عزا نشسته ایم

این مرگ خنده و امید من و توست

.

خون را به نظاره بنشین

و

پایان . .

.

.

.

.

.

کاش این کابوس ها تمام شود . . . .

.

سبز شده ایم

شعر بودن می خوانیم

شعر خوب بودن

کاش کابوس دیوانه تمام شود . .

کاش جوانه برویَد

می بینمتان پای صندوق های رای . . .

.

.

اوه آقا،

. . . . . . دلتان را چگونه مال خودم کنم؟

.

. . . .آقا،

. . . . . . به چه،

. . . . . . . . . . . . می دهیش به من آیا ؟

.

.