.
اما
کدامین خیال است که نیم شب ها مرا از خواب، تا پای پنجره می کشد
تا دنبال ماه بگردم
به نرده ها زل بزنم
نیم- تاریکِ شب را کمی نگاه کنم
یا خسته، بی نتیجه، باز، زیر پتو بخزم
.
چه کسی فکر می کرد که لذت درد را با تو حس کنم
و روزی هزار بار
از آرزوی درد بر خود بلرزم . .
.
آه
آرزوی شیرینم
من را هزار باره بخوانی کاش
.
دیرگاهیست
. . . . . . . که بی بوی خیال تو در خواب گم شدم . . .
.
.
با چشم هایت مرا نوازش می کنی
با نگاهت عشق بازی می کنم
مرا نگاه کن .
.
با چشم هایم شکنجه ات خواهم کرد
و تو زیر نگاه من
از درد
خواهی مُرد . .
.
نگاهم کن
روی تنت سربازانِ نگاهم رژه می روند
.
آری
در فرصت مناسب
نگاهِ گاه گریزانت را
اعدام خواهم کرد . .
.
اما
حالا
تو را به خدا
فقط
نگاهم
کن
.
.
رودی را گریسته ام
. . . . . . شب های متوالی
آقا
. . . آب زلال چشمه نمی خواهید؟
.
دشتم،
. . . . . . سبزِ سبز
آقا
. . . گردش میان سبزه زار نمی خواهید؟
.
هوام من
. . . . . . باز دمِ نفس های مضطربت
جانم را چطور
. . . . . . آقا
. . . . . . . . . . . . جانم را نمی خواهید؟
.
.
سکۀ چشمهات را
. . . . . . . . میان قلک نگاه من بجوی
.
برق نگاه من نیست این:
. . . . . . . . . . . . طلای چشمهای توست
.
.
زمان سریع می گذرد
. . . . . . . . . من که از حسرت گریزان بودم
. . . . . . . . . . . . . مدام خیره به خاطرات دیروزم
به فکر قلب های سیاه خودکاری
. . . . . . . . .که بین نوشته های من می کشیدی
به فکر دستان باریکت
. . . . . . . . .که لای انگشتهای گرم من می کردی
به فکر لحظه های پر اضطراب
. . . . . . . . .که بوسه از لبانم می دزدیدی
.
زمانه همین است
. . من پیر می شوم
. . . . تو ترس وهم آورِ چروک ها را نمی فهمی
و نا امیدی ام را،
. . . . . . . هر بار که در جست و جوی دست هات،
. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . به بن بست می رسم
.
خیابان را
. . . . . . . با دست هایمان در جیب، طی می کنیم
با فاصله ای :
. . . . . . . . . به اندازۀ روح سرد تو
. . . . . . . . .. . . . . . نیاز پژمردۀ من
.
زمان سریع می گذرد
نمی توانم مکث کردن و بازگشت
دور می شویم
به فاصلۀ روزها . . .
.
