دستم را سخت می فشرم میان فرو رفتگی پهلوهات

          دستت را نرم گذاشته ای بر پشتم

می فشارمت ، در انتظار عصارۀ جانت ، سخت

می مکم پوستت را مثل زالوی نرم

آه نمی کشی

نمی دانی

که من از جنس نیلوفرم و

                       تو

                قربانی خاموش . . .

از انگشت هام می چکی حین ِ ساز زدن

باز آواز تو را نواخته ام ! ؟

سایه می شوم ،
 
                        بر زمین ،

                                   به دنبال تو .

فرار نکن از من

                      که محتاج تو اَم . .