• ۲۹ آبان ۱۳۸۶ | شعر

     

    نشستم زیر دوش

    زانوهایم را بغل کردم و گذاشتم آب رها شود روی اندام بی پناهم

    گذاشتم آب هدر رود

    از روی موها به سینه ها و ران ها

    نشستم زیر دوش و گذاشتم غم هایم خیس بخورد در آب

                                                                        در آب و کف

    نشستم زیر دوش با چشم های بسته و چقدر یادِ گذشته

     

     

     

     

     

     

     

     

     

    انگار غصه ها از لای انگشت های پایم سُر می خورد

    می بینمشان

             لای آب و کف

                        سُر می خورند داخل فاضلاب

    انگار زیر دوش تازه می شوم

             انگار    دوباره     می شوم . . .


     

    • Digg
    • del.icio.us
    • Facebook
    • email2friend
    • Print this article!
    • Technorati

    نوشته شده توسط admin در ۹:۳۷ ق.ظ

  • نظر خود را ارسال کنید.



    توجه: نظر شما بعد از ارسال منتظر تاثید مدیر سایت ‌می‌ماند. ممنون از ارسال نظر شما!