• ۲۱ اسفند ۱۳۸۵ | شعر | بدون نظر

     

    بهار شده

         گویی آغاز خلقت است

                              – مثل سال های پیش -

    بهار شده و ما مثل سال گذشته

                                    خانه مان را تمیز کرده ایم

    بهار شده

              باز ،

                  آجیل و سبزه و گل

              باز ،

                 شمشادهای جوان

              باز ،

                 شکوفه های درختان

              باز ،

                خنده و جشن و شادمانی

             باز ،

               صحبت از خوبی و مهربانی

    بهار شده

            پنجره ها را شسته ایم

           فرش ها چه برق می زنند

           روی میز ،

                شیرینی مهمانی مان

                           گاه گاه

                     چشمکی می زند

    بهار شده و من به یاد کلاغ ها و پاییزم

    بهار آمده

                مثل یک دروغ

    بهار آمده

             اما

                من در اتاق ،

                               برگ های خشک را به دیوار آویخته ام

    بهار آمده

            اما

               من از ترس تنفس بوی گل بهار

                           پنجره ها را خوب ،

                                                    بسته ام

    بهار آمده

             میهمان داریم

                      لیک

                          من گوشه ی اتاق ، آرام نشسته ام

    بهار آمده در بیرون

                        باری

                              در گوشه ی دنج ذهن من اما

                           

                     خزان زرد و زمستانست . . .


     

    • Digg
    • del.icio.us
    • Facebook
    • email2friend
    • Print this article!
    • Technorati
  • ۱۸ اسفند ۱۳۸۵ | شعر | بدون نظر

     

    ایده جدیدی برای عشقبازی نداری ؟

    یا حرف تازه ای برای گفتن ؟

    یا حداقل لباس تازه ای نمی پوشی؟

    تیک

    تاک

    تیک

    تاک

    همیشه همین قدر منظم ، دقیق ، بی تغییر

    آه یادم آمد

    گاهی توک !

    و این نهایت یک تغییر بزرگ است

    ما را به شادی و خوشی چه ؟

     

     

     

     

     

     

     

    من را ببخش عزیز دلم

    همواره کافی و بس بی معنی اند

    من بیشتر می خواهم

    بیشتر

    بیشتر

     


     

    • Digg
    • del.icio.us
    • Facebook
    • email2friend
    • Print this article!
    • Technorati
  • ۱۱ اسفند ۱۳۸۵ | شعر | بدون نظر

     

     

    جایی خوندم :

    مردها ناقص به دنیا میان و تلاش می کنن که به کمال برسن

    ولی زنها ، کامل به دنیا میان و تو یه سیر تدریجی به سمت زوال پیش میرن

     


     

    • Digg
    • del.icio.us
    • Facebook
    • email2friend
    • Print this article!
    • Technorati
  • ۲ اسفند ۱۳۸۵ | شعر | بدون نظر

     

    حرف که می زنم کلمه ها می افتند جلوی پایم

    سالهاست

    سالها …

    آنقدر شده حالا که دارم دفن می شوم زیر آن همه حرف

    یک راه مانده فقط

    یک راه

    که حرف های گذشته را تند و تند ببلعم


     

    • Digg
    • del.icio.us
    • Facebook
    • email2friend
    • Print this article!
    • Technorati